Index
of /Interviews en Reviews/Reviews/2008 Rotterdam Punt Uit
| |
Name |
|
Last Modified |
Size |
Description |
2008
Mooi van ver
Bespreking van Siebe Thissen, “Mooi van ver. Muurschilderingen in Rotterdam”, door Jan Oudenaarden in Rotterdam Punt Uit/Mooi Leven (februari 2008)
Sinds de jaren zeventig is in Rotterdam flink aan de weg getimmerd met muurschilderingen, die vaak in opdracht van de Rotterdamse Kunststichting werden gemaakt. Met Mooi van ver heeft Siebe Thissen, werkzaam bij het Centrum Beeldende Kunst (CBK), de enerverende geschiedenis van de Rotterdamse muurschildering geschreven. Thissen heeft het gelijk goed aangepakt, met als resultaat een uitbundig geïllustreerd standaardwerk van 320 pagina's dik. Hij heeft zich bovendien niet beperkt tot de jaren zeventig en de jaren daarna, maar is in de geschiedenis gedoken, waarbij hij opmerkelijke schatten naar boven heeft gehaald.
Thissen besteedt onder meer aandacht aan de reclameschilders uit het begin van de twintigste eeuw. Voor die reclames werden speciaal ornamentlijsten aan wooncomplexen gemaakt, dezelfde ornamentlijsten die in de jaren zeventig door beeldend kunstenaars werden ingevuld. De schilders van de bioscoopreclames van de firma Leo Mineur worden evenmin vergeten. Een opmerkelijke categorie wordt gevormd door de kunstenaars, die tijdens de Tweede Wereldoorlog opdracht kregen de noodwinkels in de verwoeste binnenstad op te fleuren. Na de oorlog kreeg Karel Appel voor de manifestatie E55 opdracht de tientallen meters lange Muur der Energie te schilderen. Hij werd daarbij onder meer geassisteerd door een jonge Jan Cremer. ‘Ik verdiende twee gulden per dag, plus eten.'
De politieke muurschildering wordt niet vergeten. Een van de politieke muurschilders was Hans Abelman, Thissens voorganger bij het CBK. ‘Voor ons was de muurschildering een geschikt communicatiemiddel. Ik werd geïnspireerd door Mayakowski en Bertolt Brecht. Het gaat in de kunst niet om het product, maar om het proces.' Chileense ballingen, gevlucht voor de terreur van Pinochet, bedienden zich ook van politieke schilderingen. Thissen besluit zijn boek met de hedendaagse townpainting: de graffiti.
